Sauvage
5 dagen sauvage trekking is een beleving.
Dag 1 bootje varen
De eerste dag werden we bij centre lambahoany opgehaald door Marielle. Een pittige meid. Ze sprak goed engels, en wist tijdens de trekking veel te vertellen over de natuur, de dorpen en de gewoonten daar.
In Anniverano liepen we een rondje door het dorp, waar we alle locale vruchten en ander eten te proeven kregen. Na de lunch stapten we op de boot.
De boot is een echte ervaring. Hij zit helemaal vol met mensen en al hun inkopen die ze in Brikkaville of Anniverano hebben gekocht.
Meteen wordt er gekletst en veel gelachen. Vooral via onze Marielle, die verstaan ze tenminste. Halverwege de tocht is het uitstappen, omdat de boot dan 'even' over een verhogingkje moet worden getild. Dat doen ze met zo'n 20 man en kost wel een half uurtje.
We kwamen 's avonds laat aan in Fetraomby. Het diner en de overnachting was erg goed.
Dag 2
Een mooie wandeling naar Ambodikely.
Het meedoen met de locale vorm van hinkelen, waarbij je ook een sardinne blikje moet trappen zorgt voor veel hilariteit. Uiteraard heeft dit niets te maken met het feit dat ik er niets van kan.
Ambodikely is een echt mooi dorp.
Door naar Andranonahoatra.
Dit dorp ligt naast een prachtige waterval. Een mooie plek om even te relaxen en om even in het water te duiken.
Bij een rondje door het dorp leerde we rijst stampen, suikkerriet persen en ander nuttigs.
's Avonds was er feest met muziek en dansen. Uiteraard met een slok locale alcohol, van suikerriet. Dansen daar is ook veel met je voeten stampen ... en veel lachen. Het was een top avond.
Dag 3 het oerwoud
Dit is de langste wandeldag met de meeste bergpassen.
Veel paden zijn echt goed glad. Dat vooral geholpen door het feit dat het vandaag veel regent. Niet verrassend dat je bij het omhoogklimmen soms weer een stukje naar beneden glijdt.
De maki's zaten vandaag niet op de afgesproken plek. Hierdoor moeten we op zoek in het oerwoud. Erg leuk. Waar je soms nog kan voorstellen dat je op iets van een pad loopt, nu zeker niet. De maki's hebben we gevonden. Maki's in het wild zien is super.
De lunch (eten uit bamboe bladeren) heerlijk.
Daarna door naar Lanonana. Verwacht hier nog een flinke wandeling.
Lanonana is een iets groter dorp dan de vorige 2. Er staat dan ook een behoorlijk welkoms commitee voor ons klaar. De president van het dorp, de locale president van toerisme(!?), enzovoorts.
Tijdens het avond eten wordt onder andere een 'gedroogde vis' gerecht geserveerd. Gedroogde vis is typisch iets wat je moet leren eten. ... hahaha.
Dag 4
Vandaag belooft weer veel regen. Het lopen naar Hanahana zou waarschijnlijk veel tijd kosten vandaag, en tijd voor het Hanahana woud zou er dan niet zijn.
We hebben gekozen om een route te nemen meteen naar Antsirakaomby. Ook dit is een prachtige wandeling.
In een dorpje onderweg lunch Kopen. De zoon van de winkelhouder klimt wel even een boom in om wat fruit te plukken. Het oversteken op de rivier in een smalle uitgeholde boom boot is ook erg leuk.
Razanaka, ligt duidelijk weer meer tegen de bewoonde wereld aan. Hier stopt o.a. de trein. Het is een groot handels dorp.
De aankomst hier is weer fantastisch. De zoon van de gastheer klimt even de boom in voor het welkomst drankje. Kokosmelk uit de noot.
Dag 5 het vlot
We hebben geluk met het weer. Vandaag schijnt vooral de zon.
Het bamboevlot is erg leuk, en relaxed. Lekker rustig om je heenkijken of een boekje lezen. Dat hebben je wel verdiend na 3 dagen lopen.
's Avonds terug in Centre Lambahoany worden we met de taxi naar een mooi restaurant gestuurd aan de zee. Hier kan je kiezen om ook iets te eten zonder rijst.
Een mooie afsluiter van de Sauvage.
George en Marcha, super bedankt voor alles.
5 dagen sauvage trekking is een beleving.
Dag 1 bootje varen
De eerste dag werden we bij centre lambahoany opgehaald door Marielle. Een pittige meid. Ze sprak goed engels, en wist tijdens de trekking veel te vertellen over de natuur, de dorpen en de gewoonten daar.
In Anniverano liepen we een rondje door het dorp, waar we alle locale vruchten en ander eten te proeven kregen. Na de lunch stapten we op de boot.
De boot is een echte ervaring. Hij zit helemaal vol met mensen en al hun inkopen die ze in Brikkaville of Anniverano hebben gekocht.
Meteen wordt er gekletst en veel gelachen. Vooral via onze Marielle, die verstaan ze tenminste. Halverwege de tocht is het uitstappen, omdat de boot dan 'even' over een verhogingkje moet worden getild. Dat doen ze met zo'n 20 man en kost wel een half uurtje.
We kwamen 's avonds laat aan in Fetraomby. Het diner en de overnachting was erg goed.
Dag 2
Een mooie wandeling naar Ambodikely.
Het meedoen met de locale vorm van hinkelen, waarbij je ook een sardinne blikje moet trappen zorgt voor veel hilariteit. Uiteraard heeft dit niets te maken met het feit dat ik er niets van kan.
Ambodikely is een echt mooi dorp.
Door naar Andranonahoatra.
Dit dorp ligt naast een prachtige waterval. Een mooie plek om even te relaxen en om even in het water te duiken.
Bij een rondje door het dorp leerde we rijst stampen, suikkerriet persen en ander nuttigs.
's Avonds was er feest met muziek en dansen. Uiteraard met een slok locale alcohol, van suikerriet. Dansen daar is ook veel met je voeten stampen ... en veel lachen. Het was een top avond.
Dag 3 het oerwoud
Dit is de langste wandeldag met de meeste bergpassen.
Veel paden zijn echt goed glad. Dat vooral geholpen door het feit dat het vandaag veel regent. Niet verrassend dat je bij het omhoogklimmen soms weer een stukje naar beneden glijdt.
De maki's zaten vandaag niet op de afgesproken plek. Hierdoor moeten we op zoek in het oerwoud. Erg leuk. Waar je soms nog kan voorstellen dat je op iets van een pad loopt, nu zeker niet. De maki's hebben we gevonden. Maki's in het wild zien is super.
De lunch (eten uit bamboe bladeren) heerlijk.
Daarna door naar Lanonana. Verwacht hier nog een flinke wandeling.
Lanonana is een iets groter dorp dan de vorige 2. Er staat dan ook een behoorlijk welkoms commitee voor ons klaar. De president van het dorp, de locale president van toerisme(!?), enzovoorts.
Tijdens het avond eten wordt onder andere een 'gedroogde vis' gerecht geserveerd. Gedroogde vis is typisch iets wat je moet leren eten. ... hahaha.
Dag 4
Vandaag belooft weer veel regen. Het lopen naar Hanahana zou waarschijnlijk veel tijd kosten vandaag, en tijd voor het Hanahana woud zou er dan niet zijn.
We hebben gekozen om een route te nemen meteen naar Antsirakaomby. Ook dit is een prachtige wandeling.
In een dorpje onderweg lunch Kopen. De zoon van de winkelhouder klimt wel even een boom in om wat fruit te plukken. Het oversteken op de rivier in een smalle uitgeholde boom boot is ook erg leuk.
Razanaka, ligt duidelijk weer meer tegen de bewoonde wereld aan. Hier stopt o.a. de trein. Het is een groot handels dorp.
De aankomst hier is weer fantastisch. De zoon van de gastheer klimt even de boom in voor het welkomst drankje. Kokosmelk uit de noot.
Dag 5 het vlot
We hebben geluk met het weer. Vandaag schijnt vooral de zon.
Het bamboevlot is erg leuk, en relaxed. Lekker rustig om je heenkijken of een boekje lezen. Dat hebben je wel verdiend na 3 dagen lopen.
's Avonds terug in Centre Lambahoany worden we met de taxi naar een mooi restaurant gestuurd aan de zee. Hier kan je kiezen om ook iets te eten zonder rijst.
Een mooie afsluiter van de Sauvage.
George en Marcha, super bedankt voor alles.
The true Darwin island
A month of diversity spent in just a small part of a majestic country leaves me thinking how many wondrous things are left to see in this part of the world. An impression of our holiday can be read in the following excerpts.
Primary rainforests with lemurs, spiders, centipedes, millipedes, frogs, gekko’s and chameleons in all sorts and sizes. Not to mention medicinal plants, pandanuce, palmtrees, rose wood and palissander.
The Canal de Pangalanes with its awe-inspiring lakes, white sandy beaches and fishing villages and all this is just a stone’s throw away from the relentless crashing and beating of the Indian ocean. Watching the fishermen braving the waves in small pirogues at first dawn is something I’ll never forget.
The humpback whales, just of the Isle Sainte Marie, did justice to their reputation by jumping from the water, splashing their fins and tales and performing an occasional spy hop.
Exceptional ‘off the beaten track’ days with the people from Fetrahomby and the surrounding villages of Andranaotra, Lanonana and Razanaka. Trekking through primary rainforest whilst seeing various kinds of truly wild lemurs, wading through rivers and rice paddies whilst eating bananas and anon fruit straight from the tree. Meeting people living a simple but happy life surrounded by nature and the ones they love.
Many thanks to George and Marcia, from Centre Lambahoany in Tamatave, for putting us in to contact with the lovely and kind people of Madagascar. I hope they will continue this important work for many years to come so the Malagasy people can profit from tourism without losing their culture and biodiversity.
Helen Torrance
A month of diversity spent in just a small part of a majestic country leaves me thinking how many wondrous things are left to see in this part of the world. An impression of our holiday can be read in the following excerpts.
Primary rainforests with lemurs, spiders, centipedes, millipedes, frogs, gekko’s and chameleons in all sorts and sizes. Not to mention medicinal plants, pandanuce, palmtrees, rose wood and palissander.
The Canal de Pangalanes with its awe-inspiring lakes, white sandy beaches and fishing villages and all this is just a stone’s throw away from the relentless crashing and beating of the Indian ocean. Watching the fishermen braving the waves in small pirogues at first dawn is something I’ll never forget.
The humpback whales, just of the Isle Sainte Marie, did justice to their reputation by jumping from the water, splashing their fins and tales and performing an occasional spy hop.
Exceptional ‘off the beaten track’ days with the people from Fetrahomby and the surrounding villages of Andranaotra, Lanonana and Razanaka. Trekking through primary rainforest whilst seeing various kinds of truly wild lemurs, wading through rivers and rice paddies whilst eating bananas and anon fruit straight from the tree. Meeting people living a simple but happy life surrounded by nature and the ones they love.
Many thanks to George and Marcia, from Centre Lambahoany in Tamatave, for putting us in to contact with the lovely and kind people of Madagascar. I hope they will continue this important work for many years to come so the Malagasy people can profit from tourism without losing their culture and biodiversity.
Helen Torrance
Dankzij jullie gastvrijheid en hulp hebben wij een geweldige vakantie gehad waarvoor wij jullie via deze weg nog eens extra willen bedanken!
Zonder jullie hulp was het of een zwerftocht of een groepsreis geworden en daar zaten wij helemaal niet op te wachten. Dankzij jullie
hebben wij kennis gemaakt met een prachtig, vriendelijk en soms bizar land!
Zonder jullie hulp was het of een zwerftocht of een groepsreis geworden en daar zaten wij helemaal niet op te wachten. Dankzij jullie
hebben wij kennis gemaakt met een prachtig, vriendelijk en soms bizar land!
Haute cuisine in de jungle
Een pleisterplaats op de jungletocht van Brickaville naar Fetraomby is het dorpje Sahamamy. Hier lijkt onlangs zowel een Tarzanfilm als een spaghetti western te zijn opgenomen. Attractie van het dorp is dat het ligt in primair oerwouden waar nog steeds de indri indri, de grootste lemuur van Madagaskar huist. Tijdens ons bezoek hebben we de indri indri wel uitgebreid gehoord, maar helaas niet gezien. Tot zover het Tarzandeel van het verhaal. Het western deel wordt vormgegeven door de verlaten gebouwen van een Franse grafietmijn die jaren geleden is verlaten. Tussen de roestige gebouwen wacht de dorpsbevolking tot de patron weer terugkomt, hij heeft zijn komst wel aangekondigd, maar is vooralsnog niet teruggekeerd. In Marovato heb je het gevoel echt ver weg te zijn. De rivier naar Brickaville is drie uur lopen en het pad houdt min of meer op in het dorp. Na de junglewandelingen is het heerlijk toeven in het logement, het voormalig huis van de Franse patron. Het dorp loopt vol met kinderen die, wanneer je langsloopt, spontaan Malgash liederen en dansen uitvoeren. Ze komen ook vaak naar het logement om een voorstelling te geven. Wat het verblijf in het logement zo bijzonder maakt zijn de maaltijden die worden bereid van wat de natuur biedt, op houtvuren, door twee vrouwen uit het dorp, die daar ook uren voor uittrekken. Zelden lekkerder gegeten in Madagaskar dan in het Tarzan/spaghettiwestern dorp.
Het dorp op de hoogvlakte
Gastheer en gids op de hoogvlakte rond Antsirabe is monsieur Leonard. Hij voert je langs de werkplaatsen in de stad, vulkaanmeren en koningsgraven in de buurt. Hoogtepunt tijdens ons bezoek aan de hoogvlakte is echter een rondleiding van monsieur Leonard door zijn geboortedorp. Dan is het verrekte handig dat je een gids hebt die je rondleidt, want je komt op plaatsen waar je anders nooit zou komen. Allereerst bezoeken wij zijn ouderlijk huis op een steenworp afstand van het huis waar we verblijven. De moeder van monsieur Leonard was docente op een landbouwschool en de boerderij geldt als een modelboerderij voor de omgeving. Voor Malgash begrippen is het bedrijf welvarend. De families in het dorp die we vervolgens bezoeken zijn niet welvarend, maar laten ons binnen in hun huis. Zij zijn zeer gastvrij en allemaal verschrikkelijk aardig. De tocht door het dorp wordt afgesloten met een bezoek aan de kerk. Kinderen die de hele tocht met ons meelopen, niet om te jengelen om geld, snoep of crayons maar uitsluitend zeer nieuwsgierig wat die witte vazas (toeristen) in hun dorp komen doen beklimmen het podium van de kerk en brengen een aantal liedjes ten gehore.
Wie op Madagaskar een glimp wil opvangen van het gewone leven moeten absoluut naar hoogvlakte Antsirabe en rondtocht door het dorp van monsieur Leonard.
Een pleisterplaats op de jungletocht van Brickaville naar Fetraomby is het dorpje Sahamamy. Hier lijkt onlangs zowel een Tarzanfilm als een spaghetti western te zijn opgenomen. Attractie van het dorp is dat het ligt in primair oerwouden waar nog steeds de indri indri, de grootste lemuur van Madagaskar huist. Tijdens ons bezoek hebben we de indri indri wel uitgebreid gehoord, maar helaas niet gezien. Tot zover het Tarzandeel van het verhaal. Het western deel wordt vormgegeven door de verlaten gebouwen van een Franse grafietmijn die jaren geleden is verlaten. Tussen de roestige gebouwen wacht de dorpsbevolking tot de patron weer terugkomt, hij heeft zijn komst wel aangekondigd, maar is vooralsnog niet teruggekeerd. In Marovato heb je het gevoel echt ver weg te zijn. De rivier naar Brickaville is drie uur lopen en het pad houdt min of meer op in het dorp. Na de junglewandelingen is het heerlijk toeven in het logement, het voormalig huis van de Franse patron. Het dorp loopt vol met kinderen die, wanneer je langsloopt, spontaan Malgash liederen en dansen uitvoeren. Ze komen ook vaak naar het logement om een voorstelling te geven. Wat het verblijf in het logement zo bijzonder maakt zijn de maaltijden die worden bereid van wat de natuur biedt, op houtvuren, door twee vrouwen uit het dorp, die daar ook uren voor uittrekken. Zelden lekkerder gegeten in Madagaskar dan in het Tarzan/spaghettiwestern dorp.
Het dorp op de hoogvlakte
Gastheer en gids op de hoogvlakte rond Antsirabe is monsieur Leonard. Hij voert je langs de werkplaatsen in de stad, vulkaanmeren en koningsgraven in de buurt. Hoogtepunt tijdens ons bezoek aan de hoogvlakte is echter een rondleiding van monsieur Leonard door zijn geboortedorp. Dan is het verrekte handig dat je een gids hebt die je rondleidt, want je komt op plaatsen waar je anders nooit zou komen. Allereerst bezoeken wij zijn ouderlijk huis op een steenworp afstand van het huis waar we verblijven. De moeder van monsieur Leonard was docente op een landbouwschool en de boerderij geldt als een modelboerderij voor de omgeving. Voor Malgash begrippen is het bedrijf welvarend. De families in het dorp die we vervolgens bezoeken zijn niet welvarend, maar laten ons binnen in hun huis. Zij zijn zeer gastvrij en allemaal verschrikkelijk aardig. De tocht door het dorp wordt afgesloten met een bezoek aan de kerk. Kinderen die de hele tocht met ons meelopen, niet om te jengelen om geld, snoep of crayons maar uitsluitend zeer nieuwsgierig wat die witte vazas (toeristen) in hun dorp komen doen beklimmen het podium van de kerk en brengen een aantal liedjes ten gehore.
Wie op Madagaskar een glimp wil opvangen van het gewone leven moeten absoluut naar hoogvlakte Antsirabe en rondtocht door het dorp van monsieur Leonard.
We have visited Fetrahomby last spring and we must say it is very impressive. First we were taken by our guide to Brickaville to take some meat from the market for the next day and then into the boat with the locals. After some hours we arrived in Anivorano where a lady provided us with lunch in her house. After another boat trip we got off in Gisimay, from where we walked to Sahamamy. Unfortunately the host family had just lost their son, so their was no music, but the family was very open minded to share about their customs. We had a great meal and the next day they showed us the old graphite mine and factory. You would have wondered how they ever got these machines here, since there are only trails to this village.
After that we were going to find the Indri indri, which we did on a mountain top which gave a great view over the area. A steep climb over the mountain followed to get to Marovato for our next stay.
The children here gave us a good performance and the whole village came out to greet us. Like the locals do, we decided to take a bath in the small river just outside the village.
The following days we visited Fetrahomby and had a little party here, with some music and dancing. We visited some pierre bizarres and learned about their importance for the villagers. We went to the waterfall and had a pick nick here. Also we were told how people make charcoal and protect their food from pest.
It was a lot of walking, but worth it. In one village we were the second white people ever visited, so that was very special. Also seeing that people really like to welcome you and secondary school children wanting to practise their English with a real 'outsider' is very special.
We can only say, that if you visit Madagascar, you definitely get a more special experience here than at other, more frequently visited, tourist areas.
After that we were going to find the Indri indri, which we did on a mountain top which gave a great view over the area. A steep climb over the mountain followed to get to Marovato for our next stay.
The children here gave us a good performance and the whole village came out to greet us. Like the locals do, we decided to take a bath in the small river just outside the village.
The following days we visited Fetrahomby and had a little party here, with some music and dancing. We visited some pierre bizarres and learned about their importance for the villagers. We went to the waterfall and had a pick nick here. Also we were told how people make charcoal and protect their food from pest.
It was a lot of walking, but worth it. In one village we were the second white people ever visited, so that was very special. Also seeing that people really like to welcome you and secondary school children wanting to practise their English with a real 'outsider' is very special.
We can only say, that if you visit Madagascar, you definitely get a more special experience here than at other, more frequently visited, tourist areas.
